De Vereniging Veehouders in Nickerie, die zichtbare economische activiteiten ontplooit op Stalweide Blok 3, heeft een aanvraag in november 1999 via de normale procedure gedaan om dit gebied onder haar boezem te krijgen.

Deze aanvraag is tot op heden niet in behandeling genomen. Een kapitalist, die geen belanghebbende is op dit

gebied, dient in september 2023 een aanvraag in en – ook op een dubieuze manier, waarbij alle lokale autoriteiten omzeild zijn – krijgt in november van hetzelfde jaar al een toewijzingsbrief. “Waarom ligt de eerste aanvraag 23 jaren onaangeroerd op dit ministerie te wachten, terwijl de andere binnen twee maanden wordt afgehandeld. Is er hier sprake van behoorlijk bestuur?”, zegt voorzitter Inder Jaglal van de vereniging.

Jaglal is diep geraakt door de recente controversie rondom dit terrein. Hij zegt dat als iemand het verkeerde pad opgaat, dient deze persoon daarop gecorrigeerd te worden. Het doet het niet toe of deze persoon

een boer of een minister is. “Wanneer we het dagelijks gebeuren om ons heen bekijken, vragen we ons in gemoederen af of we nog in staat zijn ons nog mens te noemen. Waar is onze humaniteit.” Als iemand kapitaalkrachtig is, wordt die als alleenheerser gezien.

Voor hen wordt alles mogelijk gemaakt

wat normaal niet mogelijk zou zijn. Politici, justitieel apparaat, worden allemaal misbruikt om hun daden te rechtvaardigen. De kleine man heeft geen stem. Die is niet in staat een goede jurist te betalen om zijn/haar belangen te behartigen of aan te vechten. “We praten van een georganiseerde misdaad tegen het volk.”

Hij merkt verder op dat het gebied, ongeveer 650 hectare groot, vanaf 1938 door de veeboeren in Nickerie werd beheerd. In 1999 werd van het ene op het andere moment een groot deel ervan afgestaan aan de rijstmagnaat Manglie. De boerenorganisaties werden in deze niet gekend. Honderden beesten werden doodgeschoten

en ter plekke begraven. Klagen mocht niet baten. “Wie geld heeft bepaalt uiteindelijk.” In november 2023 werd van het resterend deel, ongeveer 270 hectare groot, 200 hectare afgestaan aan een ander rijst magnaat. Ook in dit geval werden de boeren organisatie niet gekend.

De minister van GBB, die na protesten vanuit

het veld uiteindelijk inzag dat zij verkeerd had gehandeld, trok de uitgifte beschikking in. De belanghebbende stapte naar de rechter om deze intrekking aan te vechten. Ondanks dat de minister van GBB aangaf een omissie te hebben begaan, werd een batterij aan juristen bij elkaar gehaald om juridische mazen te zoeken om deze daden goed te pleiten. “Men schroomt zich niet om de misdaden gepleegd door hun cliënte in de schoenen van derden te plaatsen.”

Het bestuur van de veehouders en de minister van LVV worden verweten dat zij nooit een titel op deze grond hebben aangevraagd. “De minister van LVV

wordt zelf tot een domme minister uitgemaakt.” Indien er goed werk verricht was op het ministerie van LVV, zou men niet tot deze conclusie zijn gekomen.

“De aanvraag van het bestuur dat jaren terug is ingediend bij het toenmalige ministerie, namelijk het Ministerie van Natuurlijke hulpbronnen, waaronder het grondbeleid viel, is

waarschijnlijk niet te vinden, anders zou men de pijlen niet op anderen hebben gericht. Of zijn de stukken doelbewust vernietigd op dit ministerie. Gezien de corruptieve handelingen op dit ministerie, moet het ons niet verbazen als het zo is.”

Er is een rechtszaak aangespannen door LVV om deze zaak aan te

vechten en de voorzitter hoopt op gerechtigheid.