De gekelderde padieopkoopprijs van gemiddeld SRD 750 per baal (79 kilogram) naar gemiddeld SRD 600 heeft te maken met de dalende wisselkoers. Volgens Radjoe Bikharie, voorzitter van de  Bond van Surinaamse Padieproducenten (BSP), heeft het niets te maken met mogelijke voorkennis van opkopers en rijstverwerkers over de op handen zijnde

financiële injectie die de overheid voornemens is te verstrekken aan kleine padieboeren.

Bij het begin van de padieoogst enkele weken geleden boden opkopers en rijstverkers circa USD 22 voor een baal. Omgerekend tegen een koers toen van rond de SRD 36, kwam dit neer op SRD 792. In de praktijk wordt

gemiddeld SRD 750 betaald door de opkopers. Ondertussen is de officiële koers (Centrale Bank van Suriname) van de USD naar gemiddeld SRD 32,50 gedaald. Op de valutamarkt worden zelfs lagere koersen gehanteerd. Dat opkopers nu hun opkoopprijs naar beneden hebben bijgesteld heeft met de huidige wisselkoersontwikkelingen te maken.

Eigen drogerij en

pelmolen

De Bond van Surinaamse Padieproducent blijft ervoor pleiten dat de overheid voorzieningen moet treffen zodat boeren in coöperatief verband hun eigen geproduceerde padie kunnen verwerken en tegen concurrerende prijzen de lokale markt van rijst voorziet. Hierdoor kan de grote afhankelijkheidspositie van de boeren ten opzichte van de opkopers en rijstverwerkers

worden weggenomen.

Volgens Radjoe Bikhjarie beslaat de inbreng van kleine boeren een totaal areaal van circa 15/000 hectare. De resterende 15000 hectare komt voor rekening van middenstands- en grote boeren. Er zijn circa 800 kleine padieboeren. Een kleine rijstboer beplant gemiddeld dus 20 hectare. De voorzitter van de Bond van Surinaamse

Padieproducenten is van mening, dat indien de kleine boeren in coöperatief verband rijst verwerken, zij in staat zijn de totale samenleving van goedkopere rijst te voorzien. Minstens 20 procent goedkoper.

Lokale consumptiebehoefte

De 15.000 hectare die kleine boeren voor hun rekening nemen, levert per seizoen ongeveer 60.000 ton witte rijst op na

verwerking. De lokale bevolking consumeert gedurende 6 maanden (1 seizoen) circa 40.000 ton witte rijst. Bikharie zegt dat indien de kleine boeren in coöperatief verband hun eigen pelmolen en drogerij hebben, zij niet alleen de lokale bevolking van goedkopere rijst kunnen voorzien, maar ook nog redelijk winst maken.

De voorzitter van

de Bond van Surinaamse Padieproducenten vraagt zich af waarom opeenvolgende regering kleine boeren de productiefaciliteiten onthouden opdat ze hun eigen padieproductie zelf kunnen verwerken en afzetten. Hierdoor hoeven ze niet meer afhankelijk te zijn van de grote en machtige opkopers en rijstverwerkers. 

SS